Ελεύθεροι οι συλληφθέντες στη Βενεζουέλα

Όλοι οι συλληφθέντες της διαδήλωσης της Παρασκευής (12/3) είναι ελεύθεροι.

Όλες οι κατηγορίες έχουν αποσυρθεί.

Ο Ραφαέλ από την ομάδα El Libertario, που ήταν ανάμεσα στους συλληφθέντες, έκανε μια δήλωση, στην οποία αναφέρει:

«Μετά το κάλεσμα από μια ομάδα συνδικάτων για να διοργανωθεί διαδήλωση στην πόλη Μαρακάι ενάντια στα (κυβερνητικά) οικονομικά μέτρα, στην ποινικοποίηση των διαδηλώσων και τη δολοφονία εργατών για τις διεκδικήσεις τους για βελτίωση των συνθηκών εργασίας, τρία μέλη της ομάδας υπεράσπισης ανθρωπίνων δικαιωμάτων Provea – ένας απ’ τους οποίους ήμουν κι εγώ – και δύο μέλη της εφημερίδας El Libertario – της οποίας επίσης είμαι μέλος – ξεκινήσαμε με άλλους συντρόφους από το Καράκας για να δείξουμε την αλληλεγγύη μας.

Περίπου στις 2 το μεσημέρι, μια ομάδα περίπου 200-300 ατόμων συγκεντρώθηκε στη συμβολή των οδών Αvenidas Bolivar και Ayacucho της πόλης (Μαρακάι). Είδαμε κάποιες γνωστές φάτσες, από το σχολείο, παλιούς αριστερούς συνδικαλιστές μαχητές, τύπους απ’ όλη τη χώρα – αλλά οι πιο πολλοί συνδέονταν με διάφορες εργατικές οργανώσεις όπως η Εθνική Ένωση Εργατών (UTE). Υπήρχε δυσανάλογη παρουσία μπάτσων, που γρήγορα άρχισαν να μπλοκάρουν την πρόσβαση σε κάθε έναν από τους 4 δρόμους που θα μπορούσε να πάει η πορεία. Από την αρχή, οι αρχές κράτησαν μια επιθετική στάση, ήθελαν να εμποδίσουν την πορεία. Πριν περάσουν 30 λεπτά άρχισαν να ρίχνουν δακρυγόνα για να διαλύσουν τους διαδηλωτές πριν αρχίσουν να κάνουν συλλήψεις αδιάκριτα.

Αφού εισέπνευσα κάποια δακρυγόνα, συνόδεψα το Ρόμπερτ Γκονζάλεθ – γραμματέα της Ομοσπονδίας Εργαζομένων στα Πετρέλαια (Federación Petrolera) – καθώς έδινε συνέντευξη στο TVS Maracay (τοπικό τηλεοπτικό σταθμό). Καθώς μιλούσε στο δημοσιογράφο, μια ομάδα 30 μπάτσων μας περικύκλωσε. Καθώς κλείνανε τις κάμερες, μας έσπρωξαν και μας έβαλαν μέσα στο βαν. Πήραν το αναρχικό πανό μου που έγραφε «Για την ελευθεριακή αυτονομία και ενάντια στην καταπίεση των κοινωνικών κινημάτων». Δώδεκα άτομα συνολικά μπαγλαρώθηκαν στο βανάκι, ανάμεσά τους και δυο μέλη της Εργατική Λίγκας για το Σοσιαλισμό (LTS). Δε μας είπαν ποιες ήταν οι κατηγορίες, ή που μας πήγαιναν.

Φτάσαμε στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση της Aragua στην περιοχή San Jacinto του Μαρακάι. Οι υπόλοιποι συλληφθέντες, μέσα και 1 γυναίκα, υποχρεώθηκαν να κάτσουν στο πάτωμα, και μεις ενωθήκαμε μαζί τους. Πήραν τις ταυτότητές μας, και μετά από λίγο μας έβαλαν σ’ ένα γραφείο. Σ’ ένα άλλο γραφείο μας έγδυσαν, μας βιντεοσκόπησαν με μια κάμερα. Ένας χοντρός μπάτσος με πολιτικά μας ρωτούσε «ποιος σας έστειλε; ποιος σας έστειλε;». Μετά, βάλανε 8 από εμάς σ’ ένα κελί 2Χ1 μέτρα μαζί μ’ ένα ανήλικο παιδί που ήταν 6 μήνες σ’ αυτό το κελί, για ληστεία. Δεν μπορούσαμε να καθίσουμε καθόλου. Ενώ η ζέστη έκανε τις δυνάμεις μας να εξαντλούνται, ο ανήλικος ούρησε σ’ ένα κουτί αναψυκτικού.

Ένας χαμηλόβαθμος από το γραφείο του Δημόσιου Κατήγορου έφτασε και μας είπε ότι κατηγορούμαστε με «διατάραξη συγκοινωνιών, προτροπή σε εγκληματική δραστηριότητα και αντίσταση κατά της αρχής». Πριν φύγει, μας είπε ότι την επόμενη μέρα θα παρουσιαζόμασταν ενώπιον του Γενικού Εισαγγελέα. Διάφοροι συνήγοροι κτλ. ήρθαν μετά, και με τη μεσολάβησή τους καταφέραμε να βγούμε έξω από την τρύπα που μας πετάξανε. Ήρθαν επίσης δύο δικηγόροι από την Provea από το Καράκας, και μας είπαν ότι είχε δοθεί εντολή από ψηλά να αφεθούμε και να διαγραφεί οποιαδήποτε απόδειξη της παρουσίας μας στο αστυνομικό τμήμα. Μετά από μια ώρα αναμονής μας δώσανε τα πράγματά μας. Μια ομάδα συντρόφων μας περίμενε κάτω από τη δυνατή βροχή. Ξαναβρεθήκαμε αγκαλιασμένοι, φιλιά, χειροκροτήματα και μια πρόχειρη πορεία. Τα νέα της σύλληψής μας κυκλοφόρησαν σ’ όλο τον κόσμο.

Προκηρύξεις κυκλοφόρησαν ζητώντας την απελευθέρωσή μας, καταγγέλλοντας την καταπίεση, τηλεφωνήματα από διάφορα μέρη του πλανήτη. Στην πρωτεύουσα, το κόστος του να βρίσκονται 3 ακτιβιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη φυλακή υπολογίστηκε σοβαρά και ο Δημόσιος Συνήγορος επικοινώνησε με τις τοπικές αρχές της Aragua για να ζητήσει την άμεση απελευθέρωσή μας.

Πώς θα ήθελα να υπήρχε παρόμοια ταχύτητα και με τις άλλες περιπτώσεις ανθρώπων που κρατήθηκαν επειδή διαδήλωσαν. Αν ήταν έτσι, δε θα υπήρχαν πάνω από 2.200 άτομα (στη Βενεζουέλα) που αντιμετωπίζουν δίκες, αφού πέρασαν την ίδια οδύσσεια με μας. Είναι ένα θλιβερό προνόμιο που έχουμε. Πάντως, δεν αλλάζει το γεγονός ότι άλλη μια εργατική διαδήλωση κατεστάλη και δέχθηκε επίθεση από τις αρχές. Αυτή είναι τώρα η πολιτική του κράτους, τα γεγονότα μιλάνε από μόνα τους.

Ένα δεύτερο σημείο έχει να κάνει με αυτό που – όντας κουρασμένος για να εκφράσω ιδέες – ονομάζω πολιτική του θορύβου. Η άμεση απελευθέρωσή μας – που, επαναλαμβάνω, δεν ισχύει για δεκάδες παρόμοιων υποθέσεων – ήταν, σε μεγάλο βαθμό, αποτέλεσμα της ταχείας διάχυσης της είδησης (όχι μόνο της σύλληψής μας) σε κοινωνικά δίκτυα όπως το Twitter, αλλά και ειδικότερα, ανεξάρτητων μήντια. Το παράδοξο είναι ότι η σύλληψή μας καλύφθηκε από πολλά μέσα για τα οποία κρατάμε πολλές επιφυλάξεις – όπως η Globovisión και η El Nacional – αλλά αγνοήθηκε από μέσα τα οποία, υποθετικά και θεωρητικά, θα έπρεπε να στηρίζουν τους λαϊκούς αγώνες. Ένα σύντομο παράδειγμα είναι η παρα-κρατική ιστοσελίδα Aporrea. Η σημερινή διαδήλωση στο Μαρακάι δεν υπήρχε για μια ομάδα ανθρώπων που αυτο-αποκαλούνται «λαϊκό εναλλακτικό πρακτορείο ειδήσεων και ανοιχτό, διαδραστικό έδαφος για λαϊκά και εργατικά κινήματα», που εν τούτοις κάλυψε μια απεργία στη Ρώμη. Ούτε ανέφεραν την καταστολή ή σύλληψη 20 συνδικαλιστών. Όπως έχω αναφέρει παλαιότερα, στη Βενεζουέλα, τα νέα των «εναλλακτικών» μήντια πρέπει να ελέγχονται πριν τα ιδιωτικά, όχι ανάποδα, όπως στον υπόλοιπο κόσμο. Σ’ αυτό το θέμα, πρέπει να βγάλουμε τα απαραίτητα συμπεράσματα.

[…]

Σαν άνθρωπος, σαν αναρχικός και υπερασπιστής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων…. συμμετέχοντας στον αγώνα των ανθρώπων που αντιμετωπίζουν την Εξουσία για να πολεμήσουν για τα δικαιώματα και την αξιοπρέπειά τους,

Σας ευχαριστώ

Rafael Uzcategui, 13/03/2010″

Δημοσιεύθηκε από τον Αναρχικό Πυρήνα ΞΑΝΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ
Both comments and trackbacks are currently closed.