Δια βίου σκλαβιά, δια βίου "μάθηση"…

Αύριο θα παρουσιάσει η υπουργός παιδείας και δια βίου μάθησης  τα χαρακτηριστικά του νέου μοντέλου εκπαίδευσης, που θα κατατεθεί με τη μορφή νομοσχεδίου γύρω στις 20 Μαρτίου και σταδιακά θα αρχίσει να εφαρμόζεται από τον ερχόμενο Σεπτέμβρη. Οι αλλαγές θα αρχίσουν να εφαρμόζονται από τις μικρές τάξεις, ώστε να μη υπάρξουν και αντιδράσεις, όπως έχει γίνει παλιότερα με τις αναδιαρθρώσεις  που έχουν επιχειρηθεί κατά καιρούς. Ο σκοπός και αυτής της αναδιάρθρωσης είναι επιβολή του νέου προτύπου πολίτη-υπηκόου-σκλάβου  που θα υποχρεωθεί να προσαρμοστεί στη μισθωτή δουλεία, χωρίς φτιασίδια και αυταπάτες για δικαιώματα και παροχές.
Στο νέο μοντέλο λοιπόν δίνεται έμφαση στην καλλιέργεια των «μεταγνωστικών δυνατοτήτων».
Έτσι ονόμασαν οι εταίροι της ΕΕ τα χαρακτηριστικά εκείνα που πρέπει να επιβληθούν ήδη από το προνήπιο και αφορούν την αναμόρφωση των ανθρώπων, ώστε να μπορούν να συμβιβάζονται με επιβαλλόμενες καταστάσεις, όπως είναι η μισθωτή σκλαβιά, η συρρίκνωση μέχρι και η εξαφάνιση, όποιων δικαιωμάτων και κεκτημένα  είχαν ως τώρα αναγκαστεί να παραχωρήσουν οι κρατιστές και γενικά η πλήρης υποταγή και εξαθλίωση.
Στις θέσεις του ευρωπαικού συμβουλίου τον Σεπτέμβριο του 2006, ενσωματώθηκαν τα εξής:
«(1)  Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Λισσαβώνας (23 και 24 Μαρτίου 2000) κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ένα ευρωπαϊκό πλαίσιο θα πρέπει να καθορίζει τις νέες βασικές δεξιότητες που θα παρέχονται με τη δια βίου μάθηση ως βασική συνιστώσα της απάντησης της Ευρώπης στην παγκοσμιοποίηση και στη μετατροπή των οικονομιών σε οικονομίες που βασίζονται στη γνώση, και έδωσε έμφαση στο γεγονός ότι οι άνθρωποι είναι το βασικό κεφάλαιο της Ευρώπης. Από τότε, αυτά τα συμπεράσματα επανεπιβεβαιώθηκαν επανειλημμένα, μεταξύ άλλων και στα Ευρωπαϊκά Συμβούλια των Βρυξελλών (20 και 21 Μαρτίου 2003 και 22 και 23 Μαρτίου 2005), και στην ανανεωμένη στρατηγική της Λισσαβώνας η οποία εγκρίθηκε το 2005.
(2)  Τα Ευρωπαϊκά Συμβούλια της Στοκχόλμης (23-24 Μαρτίου 2001) και της Βαρκελώνης (15-16 Μαρτίου 2002) επικύρωσαν τους συγκεκριμένους μελλοντικούς στόχους των ευρωπαϊκών συστημάτων εκπαίδευσης και κατάρτισης και ένα πρόγραμμα εργασίας (το πρόγραμμα εργασίας «Εκπαίδευση και Κατάρτιση 2010») προκειμένου να επιτευχθούν οι εν λόγω στόχοι μέχρι το 2010[…]

Αφού λοιπόν οι άνθρωποι είναι το «βασικό κεφάλαιο της Ευρώπης» , είναι πράγματα προς εκμετάλλευση και ως τέτοια θα πρέπει να έχουν χρηστική αξία  για τους εξουσιαστές…
Στο κείμενο λοιπόν του ευρωπαϊκού συμβουλίου για τους παραπάνω σχεδιασμούς ενσωματώθηκε και ο νεολογισμός «μεταγνωστικές ικανότητες», (μαζί με άλλα γλωσσικά εφευρήματα και επιβαλλόμενες  έννοιες με μόνο σκοπό την παραπλάνηση εκ μέρους των εξουσιαστών και την αποφυγή αντιδράσεων), «για ένα κοινό πολιτισμικό υπόβαθρο με την εκμάθηση των «βασικών κοινωνικών και πολιτικών αξιών, όπως η ιδιότητα του πολίτη και τη δια βίου μάθηση για την απόκτηση «των νέων  βασικών δεξιότητων» ως προτεραιότητα» , υπογραμμίζοντας  ότι «η δια βίου μάθηση πρέπει να καλύπτει τη μάθηση από την προσχολική ηλικία έως την ηλικία μετά τη συνταξιοδότηση»…. που όμως στην πράξη  καταργείται…

Στις «μεταγνωστικές ικανότητες» λοιπόν που είναι απαραίτητες για τη δια βίου μάθηση και με μόνο σκοπό τη δια βίου μισθωτή σκλαβιά και υποταγή, στο κείμενο που εγκρίθηκε από το ευρωπαϊκό συμβούλιο της 26ης Σεπτεμβρίου του 2006 η ενεργός ιδιότητα του ευρωπαίου πολίτη/υπηκόου/υποτελή θα επιβληθεί στυγνά και  μέσω της εκπαίδευσης και  περιλαμβάνει  την επιβολή προτύπων και ιδιοτήτων, που στόχο θα έχουν την διαιώνιση μιας ακόμα πιο σκληρής εξουσίας, και την εξασφάλιση της συναίνεσης των ανθρώπων με την εξουσία, όπου στο κείμενο για τις ανάγκες εξαπάτησης των εξουσιαζόμενων βαφτίζεται «χρηστή διακυβέρνηση»

Ο ευρωπαίος υπήκοος θα πρέπει λοιπόν να αναπτύξει αυτή την φορά μέσω της αναμόρφωσης του από το εκπαιδευτικό σύστημα την «ικανότητα» του συμβιβασμού ενώ  του δημιουργείται η ψευδαίσθηση ότι «συμμετέχει σε ένα πολιτιστικό και πολυπολιτισμικό γίγνεσθαι, και έτσι να  επιδεικνύει προθυμία συμμετοχής στη δημοκρατική λήψη αποφάσεων σε όλα τα επίπεδα  και να αναπτύξει κοινές αξίες, που είναι απαραίτητες για την διασφάλιση της κοινωνικής συνοχής» Με απλά λόγια μέσω της εξασφαλισμένης συμμετοχής των υπηκόων, με δημοκρατικές και αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες κράτος και εξουσία θα διαιωνίζονται και θα επιβάλλουν ακόμα πιο χειρότερες συνθήκες εκμετάλλευσης και καταπίεσης

Ο πολίτης/υπήκοος που θα διαμορφωθεί  μέσω της αναδιάρθρωσης στη παιδεία, θα δουλεύει μέχρι να πεθάνει και θα υποτάσσεται σε αυτό μέσω της δια βίου εκπαίδευσης, ενώ θα του δημιουργείται η ψευδαίσθηση ότι συμμετέχει και επηρεάζει τις αποφάσεις της εξουσίας, μέσω της συμμετοχής του σε δημοκρατικές/αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες. Σε αυτό το πρότυπο του πολίτη υπηκόου ενισχύονται παράλληλα έννοιες στις  οποίες πρέπει να σταθεί αντιμέτωπος, που όμως καθόλου δεν αντιμάχονται κράτος και εξουσία, αντίθετα  το ευνοούν  και δυναμώνουν, όπως είναι ο φασισμός, ο ρατσισμός, ο σεξισμός  και άλλα και ενθαρρύνεται  η συμμετοχή σε τοπικές επιτροπές, περιβαλλοντικών, πολιτιστικών κ.α ενδιαφερόντων,  όπως και οι έννοιες της αυτοδιεύθυνσης και της αυτοδιάθεσης…

Φυσικά δεν θα πρέπει να έχει κανείς αμφιβολίες ότι το «ξεσκαρτάρισμα», των ανυπάκουων, ανυπότακτων θα επιχειρηθεί να γίνει νωρίτερα, μέσα από την εκπαιδευτική διαδικασία, τους ψυχολόγους και τους κοιωνικούς λειτουργούς, αυτοί που θα προσαρμοστούν και θα φτάσουν να πεθάνουν δουλεύοντας και «μαθαίνοντας» θα είναι οι πιο υποταγμένοι, για τους υπόλοιπους θα επιχειρηθεί η εξόντωση τους ήδη από τις μικρές τάξεις του σχολείου ή η αναμόρφωση τους σε «ειδικά¨ ιδρύματα…και πάντα από ειδικούς. Οι «τυχεροί» που θα μετέχουν στη δια βίου μάθηση θα είναι και αυτοί που θα εξυπηρετούν καλύτερα την διαιώνιση της εξουσίας, τα τσιράκια της.

Στο ίδιο νομοσχέδιο θα περάσει και ο θεσμός του δόκιμου εκπαιδευτικού, γιατί το κράτος πρέπει να είναι σίγουρο ότι η εκπαίδευση των υποτελών του, θα παρέχεται από άξια τσιράκια του που θα προσβλέπουν μάταια σε κάποια μεταδόκιμη εξέλιξη και με αυτό τον τρόπο θα κατανοήσουν πλήρως το ρόλο τους και τη συμβολή τους στην συνεχή προσπάθεια των εξουσιαστών, να αφαιρέσουν κάθε ψήγμα ανυποταξίας, αξιοπρέπειας και ελευθερίας από τους νέους ανθρώπους για να τους καταστήσουν υπάκουους και πειθήνιους καταπιεσμένους εκμεταλλευόμενους.

Αυτό όμως που πάλι τους διαφεύγει είναι ότι όσες φορές, αιώνες τώρα,  και αν προσπάθησε η κυριαρχία, αλλάζοντας πρόσωπα και προσωπεία να επιβληθεί, ποτέ δεν τα κατάφερε, γιατί πάντα η ανάγκη των ανθρώπων για ελευθερία έβρισκε τον τρόπο να εκφραστεί και να τους χαλάσει τα σχέδια.
Θα τους περιμένουμε και αυτή τη φορά.


Δημοσιεύτηκε από Αναρχικοί/ες μέσα και έξω από σχολεία και σχολές
Advertisements
Both comments and trackbacks are currently closed.